ชีวิตต้องทำงานแล้วสู้ต่อไปเพื่ออะไรที่ดีกว่าเดิมฉลามบุก

วันรุ่งขึ้นของวันนี้มันก็เป็นอีกหนึ่งวันที่ต้องไปทำงานตามปกติของทุกวัน โดยวันนี้ของผมจะเป็นวันที่มหาโหดมากที่สุดเลย เพราะอะไรนะเหรอ ผมรับงานเสริมมาด้วยกับเพื่อนๆ แต่แล้วผมก็ไปทำงานประจำก่อนซึ่งงานประจำของผมมันมีเยอะมากจนหน้าปวดหัวเลย ทั้งยังไปคุยกับลูกค้าที่หน้าร้านเอากล้องไปซ่อม เฮ้อชีวิตมันลำบากแท้เลยเนอะแถมผมยังต้องไปคุยเคลียร์งานประกันให้จบอีกหลายด้านเลยละครับ ยังไม่หมดๆ นะยังมียอดงานขายมาจุกจิกกวนใจอีกด้วย หากยอดไม่ถึงเขาก็จะเรียกผมไปปรับทุกข์ซะหน่อย (ด่า) แต่ผมเชื่อว่าในการขายทักษะกล้องของผมมันจะต้องทำได้แล้วไม่อยากเกินไปหรอกแม้จะต้องไปยืนตะโกนแหกปากก็ตามที่ แต่เมื่อเวลาผ่านไปผมก็สามารถจะทำมันได้จริงๆ แล้วผมก็ขายกล้องได้ทั้งหมด 5 ตัว แล้วผมคิดในใจว่า ผมรอดแล้วไม่ต้องกลัวว่าจะเรียกค่อยเข้าไปอบรมในห้องปกครองซะละ 555+  และแล้วงานประจำของผมก็หมดลงไปเตรียมตัวได้เวลาเลิกงานแล้วตัวผมก็ยังมีงานอีกหนึ่งอย่างเสริมที่เพื่อนผมรอผมไปทำอยู่ ผมเลิกงานแล้วก็ไปต่อรถเพื่อจะต่อรถไปสยามแล้วงานนี้ถือว่าสำคัญมากเพราะเขาจ่ายเงินสดมันดีตรงนี้ เมื่อผมมาถึงหน้างานแล้วได้เจอเพื่อนๆ ของผมก็ทักทายตามปกติแต่ตัวผมเนี่ยของลุยงานก่อนเลยเพราะหากช้างานอาจจะไม่เสร็จได้แล้วอาจจะต้องกลับดึก ตัวผมและเพื่อนก็แยกย้ายทำงานโดยงานนี้จะเป็นงานพ่นสีที่ทางร้านเหล้าสั่งให้ทำแล้วก็มีงานโชว์รูปที่ต้องทำให้เสร็จ ในระหว่างที่ทำงานผมก็ได้คุยกับเพื่อนแบบสนุกๆ ไปพลางแต่ก็ยังแฝงรอยยิ้มติดคุยบางตามประสาถ้าทำแต่งานแล้วไม่คุยกันเลยรับรองได้เลยว่าผมบ้าชัวร์ แล้วกว่างานจะจบลงก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืน แล้วก็เรียกผู้ว่าจ้างเข้ามาดูในผลงานแล้วเขาก็บอกชมด้วยว่า มันช่างเป็นงานที่สวยอะไรขนาดนี้ผมบอกยังงี้คุณทำอีกแบบหนึ่งช่างกล้าแหวกแนวอะไรขนาดนี้ แล้วเขาก็ให้ตังค่าจ้างเพิ่มอีกเป็นการส่วนตัวแล้วยังมาบอกอีกว่า “ถ้างานหน้ามีอีกจะทำไหม” ผมก็บอกทำเลยไม่รอช้า งานดีงานง่ายคนจ้างคุยถูกคอแบบนี้ไม่รับงานก็บ้าแล้ว หลังจากเสร็จงานผมกับเพื่อนๆ ผมก็ไปหาอะไรกินโดยเดินทางไปที่ประตูน้ำกินข้าวมันไก่ชื่อดัง เมื่อเดินทางไปถึงที่ร้านผมก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อผมต้องไปต่อคิวที่ยาวมาก แต่ผมว่ามันคุ้มมากเลยกับการที่ได้กินข้าวมันไก่ร้านนี้มันช่างอร่อยซะเหลือเกิน ข้าวก็ไม่มันมากเกินไปแล้ววันนั้นผมกับเพื่อนสั่งกันที่เดียวสองจานไปเลยอิ่มชัวร์ หลังจากกินเสร็จแล้วก็ถ่ายรูปเก็บเอาซะรูปก่อนแยกย้ายแล้วต้องเดินทางกลับพักผ่อนเพื่อทจะต้องไปทำงานต่อไปในวันพรุ่งนี้เช้า งานของผมช่วงนี้มันรัดตัวไปหมดไม่ว่าจะเป็นงานประจำ งานเสริม มีเพียบใครให้อะไรมาผมไม่เลือกเลย

เจ็บแค่ไหนขอให้ได้มาใช้ครอบครองให้ได้

ในการทำงานของสายเวย์ก็คืองานขายกล้องถ่ายรูปชนิดแบบต่างๆ ให้แก่ลูกค้าแล้วเพื่อให้ความรู้แก่พวกเขาว่าจะได้สิ่งที่ดีสุด เหมือนกับตัวผมเช่นกันนะครับ ซึ่งการทำงานของผมไม่ได้มีแต่ขายกล้องเพียงอย่างเดียว แต่อย่างที่บอกไปผมยังมีงานเสริมอย่างพวกถ่ายรูป เพราะตอนนี้ผมเริ่มมีภาระมาเสริมมากขึ้นมากแล้ว เพราะมันมีภาระในชีวิตที่ต้องแบกมากขึ้นเรื่อยๆ ในวันที่เราแก่ตัวขึ้นทุกครั้งเลย แล้วงานถ่ายรูปของผมมันไม่สามารถจะมีกล้องถ่ายรูปได้เพียงตัวเดียวเพราะมันต้องมีไว้อีกหลายๆ งาน แล้วรู้ไหมครับอาชีพช่างกล้องอย่างพวกต้องมีสิ่งพวกนี้อยู่เยอะอย่างมองว่าบ้า แต่ให้มองว่ามันสำคัญจริง หากมันไม่จำเป็นผมไม่ซื้อ แล้วราคาของมันก็แพงมากเลยในแต่ละอัน ซึ่งแต่ละอันไม่ต้องสืบเลยมีราคาหลายพัน แล้วแต่ละอันมันต้องใช้งานได้จริงไม่งั้นซื้อมาเสียดายตังแย่เลย ตั้งแต่ผมได้กล้องหลายตัว เลนส์หลายอัน มันก็ทำให้ผมหยิบเอาไปใช้งานได้อย่างสะดวกสบายในเวลาที่ผมต้องไปทำงานต่างสถานที่ ถือว่าสิ่งของเหล่านี้มันไม่เคยฟุ่มเฟื่อยเลยในเรื่องการใช้จ่ายแต่มันเป็นสิ่งที่ประกอบวิชาชีพชีวิตของผม แม้ผมไม่ได้รับงานจากในตรงนั้นผมก็สามารถจะนำพวกกล้องเหล่านี้นำไปถ่ายสถานที่เที่ยวต่างๆ กับบรรดาเหล่าเพื่อนได้เวลาออกทริปในสถานที่ห่างไกลแล้วมาบอกความรู้สึกสิ่งที่ได้ไปสัมผัสมา ผมอยากจะให้เพื่อนๆ มองว่าการซื้อของแต่ละอย่างมามันจำเป็นจริงๆ เพราะห่างมองด้วยสายตาภายนอกคุณอาจเห็นว่าบ้าซื้ออะไรมาเยอะแยะมากมาย แต่แท้จริงแล้วคนเรามีสิ่งที่ชอบไม่เหมือนกัน อย่างผมชอบกล้องราคา คุณชอบมือถือราคาเปลี่ยนทุกปี มันก็คงไม่ต่างกัน อันนี้สมมุตินะครับ  ใครรักอะไรแล้วต้องใช้งานในส่วนไหนก็ซื้อไปเลยนะครับอันนี้ผมสนับสนุนอย่าไปได้แคร์ใคร

เมื่อตัวมันอยู่ว่างก็สร้างศิลปะซะหน่อย ชีวิตนักพ่นสีจะมีคนเข้าใจไหมนะ

ในวันที่ผมมีความสุขมากที่สุดในชีวิตก็คงจะหมายถึงการที่ผมจะมีชีวิตในวันหยุดนั้นละกว่าตัวเวย์จะวันหยุดได้ในแต่ละวันนั้นบอกว่ายากเลยเพราะอะไรนะเหรอนั้นคือเงิน ผมทั้งงานประจำที่ทำอยู่ที่ร้านขายกล้องต่างๆ แล้วยังมีงานที่เสริมอีกหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นงานเขียนแบบแบรนด์โฆษณาไม่ว่าจะรายได้เสริมทางไหนผมก็รับไปหมดเลย ช่วงนี้มันมีอะไรที่ต้องการใช้เงินเยอะนั้นละครับไม่ว่าจะเป็นเรื่องค่าห้อง ค่าเล่าเรียน ค่าส่งน้องเล่าเรียนการศึกษา มาเข้าเรื่องเลยดีกว่าช่วงวันหยุดที่ผมไปข้างต้นนั้น ชีวิตในวันหยุดนั้นผมจะนอนเลยจนกว่าจะตื่นมาเอง เพราะร่างกายของคนเราต้องได้รับการพักผ่อนนี่นาทำไงได้ แล้วเมื่อผมหยุดเพื่อนๆ ของผมมันก็ไม่รอช้าเลย มันรีบมาช่วงผมออกไปลุยเที่ยว ซึ่งในวันนั้นผมบอกขอไปแบบไม่ไกลมากถ้าจะไปเพราะผมอยากกลับมานอนไม่อยากจะเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกลเลยแม้แต่น้อย ซึ่งตอนนั้นมันก็พาไปผมอยู่ในย่านท่องเที่ยวที่คุ้นเลยก็คือ สยามพารากอน ผมได้ไปเดินเที่ยวกับมันตลอดไปกินข้าว โออิชิ พอกินอิ่มมันก็พาผมไปดูหนังเรื่อง Don’t Breathe ลมหายใจสั่งตาย ซึ่งจากการได้ดูหนังเรื่องนี้แล้วผมก็สนุกกับมันเป็นอย่างมากเลย หลังจากดูจบแล้วเรียบร้อย ผมก็เดินไปเรื่อยๆ แล้วก็ไปเห็นกำแพงเก่าๆ ที่ไม่มีคนสนใจแล้ว ผมก็ไปซื้อสีสเปรย์มาพ่นใส่กับเพื่อนซะเลย เห็นผมแบบนี้ผมไม่ใช่เด็กเกเรแต่ซึ่งงานฉีดพ่นสีแบบนี้ละมันจะโชว์ความเก่งกาจแล้วบ่งบอกความเป็นตัวเองได้ ซึ่งเวลาผมพ่นสีไม่ใช่พ่นแบบเขียนคำ “ข้าใหญ่กว่าท้าได้” ไม่ใช่นะโดยผมมีงานเขียนฉีดพ่นเยอะมาก แม้แต่ทางบ้านก็ยังเคยมีคนจ้างไปผมไปฉีดด้วยเหมือนกัน หากเป็นงานกราฟฟิตี้ ผมนี่ทำได้ทั้งวันเลยนะไม่มีเบื่อจนผมลืมไปว่าต้องไปนอนนิหว่า กว่าผมจะพ่นงานแต่ละอย่างเสร็จเนี่ยใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 5 ชั่วโมง มันต้องดูอะไรหลายๆ อย่างไม่ใช่จะให้จบเดี๋ยวนั้นเลยมันก็คงเป็นไปไม่ได้ไม่งั้นผลงานที่ออกมามันก็จะไม่ดีว่ายังงั้นไหม แล้วหลังจากที่ผมได้พ่นงานสีเสร็จเรียบร้อยแล้วผมก็กลับบ้านโดยทันทีเพื่อจะไปนอนไม่งั้นซวยแน่หากไม่ได้หลับเพราะยังต้องมีงานสำหรับออกแบบให้ลูกค้ารอผมอยู่ หากเพื่อนคนไหนอยากจะชวนผมไปพ่นสีห้องให้ที่บ้านก็ติดต่อมาได้เลยนะครับ ผมนี่จะพ่นให้อย่างงามเลยแล้วรับรองได้เลยว่าสวยแน่นอนเลย ยังไงวันนี้ผมขอตัวลาไปก่อนนะครับผมขอพักผ่อนร่างกายฟื้นฟูใหม่เพื่อที่จะไปทำงานต่อ เฮ้อชีวิตคนต้องสู้ต่อไปนะ

ลุยงาน พรีเวดดิ้ง ซะหน่อยชีวิตดีขึ้น

วันนี้มีงานที่ต้องออกไปทำนอกสถานที่ ซึ่งงานที่ตัวผมจะไปทำสำหรับวันนี้คือต้องไปถ่ายรูปแต่งงานพรีเวดดิ้งของคู่บ่าวสาว ซึ่งทั้งสองท่านได้เห็นผลงานตอนผมอยู่ที่ร้านแล้วเขาถูกใจจ้างผม ตัวกระผมนี่ต้องตื่นแต่เช้าเลยเพื่อที่งานแต่งของเขานั้นออกมาดีต้องไปยืนหามุมถ่ายรูปให้ได้ ส่วนเรื่องค่าจ้างถ่ายรูปขอเก็บไว้เป็นความลับจะบอกเพียงหลังไมค์เท่านั้นนะครับ อิอิ รูปผลงานแต่งพรีเวดดิ้ง น่ารักกันจริงเชียวสองคู่นี้ เวลาถ่ายเขาบอกให้ถ่ายรูปแบบเทพๆ เลยจัดท่านี้ให้ซะเลย กอดกันแบบโรแมนติกเบาๆ นางฟ้าลงมาหาผมแล้วนะ แล้วก็ถือว่าจบลงไปอีกวันสำหรับชีวิตประจำวันของผมแล้ววันนี้ยังเป็นงานที่สนุกมาก เพราะคู่บ่าวสาวสองคนนี้เลย

ประวัติส่วนตัว Way Nuttpong

สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้อง ตัวกระผมมีชื่อว่า นัทธพงศ์ แล้วมีชื่อเล่นว่า เวย์ ผมเกิดที่กรุงเทพ อยู่แถวๆ รัชดา ว่างๆ ก็มาหาผมได้ (เฉพาะสาวๆ) อายุ 25 ปี ใช้ชีวิตแบบสบายๆ ไม่ต้องคิดอะไรมากในแต่ละวัน อาชีพของผม ทำงานเกี่ยวกับเรื่องร่าวไปทางถ่ายรูปภาพซะส่วนใหญ่ ชอบออกไปเที่ยวแล้วผมสิ่งแปลกใหม่ในตัวเองอยู่เสมอ นิสัยส่วนตัว เป็นคนมีมนุษย์สัมพันธ์ดี ชอบความสนุกเฮฮ่า แล้วเป็นคนที่หัวเราะ สถานที่เรียน มหาลัยรามคำแหง ( จบปีไหนไม่รู้ ) งานอดิเรก เล่นเกมออนไลน์ ถ่ายรูปตามสถานที่ต่างๆ ชอบเขียนบทความ คติประจำใจ กินแกลบอย่างโอหัง เพื่อเก็บตังอย่างกล้าหาญ กีฬาที่ชอบ ตัวผมชอบเล่นฟุตบอลมากในชีวิตประจำวัน แต่บางวันอาจจะไม่ได้เล่นเพราะต้องใช้ชีวิตออกไปข้างนอกซะส่วนใหญ่เห็นจะได้ แล้วยังมีกีฬาว่ายน้ำ ตีปิงปอง แล้วอีกเยอะมากมายที่มันช่วยเรียกเหงื่อในตัวผมได้ ก็จะทำทั้งหมด ซึ่งแต่ก่อนผมเคยเป็นแชมป์มัธยมต้นอีกด้วย สเปกผู้หญิง ชอบแบบหน้าคม หุ่นอวบๆ ผิวสีแทน ส่วนนิสัยของแบบ ทำให้ผมยิ้มหัวเราะได้ ทักษะความสามารถพิเศษ ในตัวผมมีความสามารถพิเศษนั้นก็คือการถ่ายรูปให้ออกมาเป็นสิ่งที่สวยงาม แล้วผมมีผลงานอีกมากมายที่พร้อมจะนำเสนอให้พวกคุณได้ดู แล้วผมเป็นถึงหัวหน้าโครงการเขียนบทความนำทริปเที่ยวอีกด้วย ผมเป็นคนที่ชอบเขียนเรื่องราวในแบบชีวิตที่ผมเดินทางใช้ชีวิตในแต่ละวัน เพื่อให้ผู้คนได้มาติดตามการใช้ชีวิตในแบบสไตล์ของผมได้ […]